เรื่องเล่าจากเมล์ โดย corner

ผู้ชายปริศนา  เมื่อประมาณปี 2539 ผมได้ไปเรียนต่อที่สถาบันการศึกษาแห่งหนึ่งในภาคอีสานตอนบน มีอยู่วันหนึ่ง รุ่นพี่ที่อยู่ในหอพักเดียวกับผมนัดกันจัดงานวันเกิด เราก็ฉลองกันอยู่จนดึก อาหารเริ่มร่อยหรอ รุ่นพี่จึงชวนขับรถจักรยานยนต์ พาไปชื้อเนื้อที่โรงฆ่าสัตว์ในตัวเมือง ซึ่งห่างจากหอพักผมประมาณ 15 กม. ตอนขาไปผมขับรถจักรยานยนต์ ไปตามถนนสายหลัก ซึ่งตอนนั้นถนนค่อนข้างจะเป็นหลุมเป็นบ่อ และมีฝุ่นมากเนื่องจากกำลังมีการก่อสร้างถนน พอไปซื้อของเสร็จแล้ว เราจึงตกลงกันว่าขากลับเราจะไปทางลัด เป็นทางลาดยาง ค่อนข้างเปลี่ยว ผมก็ขับรถจักรยานยนต์มาเรื่อยๆ อีกประมาณ 300 เมตร จะถึงหอพัก ซึ่งเป็นทางสามแยก มีศาลารอรถอยู่ตรงทางสามแพร่งพอดี ผมจึงชะลอรถพร้อมทั้งเปิดไฟ สูงขึ้นสิ่งที่ผมเห็นทำให้ผมรู้สึกแปลกใจมาก ผมเห็นนักศึกษาชาย สวมเสื้อช็อป สีน้ำเงิน กางเกงขายาวนั่งก้มหน้าอยู่ ผมถามรุ่นพี่ว่าเห็นอะไรไหม รุ่นพี่บอกว่าอย่าทักแล้วบอกให้ผม รีบบิดรถเลี้ยวขวาไปเร็วๆ ผมจึงเลี้ยวรถไป ผมหันหน้ากลับไปดูเค้าก็ยังนั่งอยู่ท่าเดิมซึ่ง แปลกมาก เพราะคนปกติเมื่อมีไฟส่องหน้าก็น่าจะเงยหน้าบ้าง พอถึงหอพักผมจอดรถได้ รุ่นพี่รีบวิ่งเข้าหอเลย พวกพี่ที่รออยู่ก็ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ผมจึงเล่าให้ฟัง พี่ๆเค้าจึงเล่าให้ผม ฟังว่าเมื่อเดือนก่อนมีนักศึกษาเทคนิคน้อยใจเเฟนสาวจึงใช้เชือกผูกรองเท้าผูกคอตายที่ ศาลารอรถแห่งนั้น......