แมนชั่นหลอน เรื่องเล่าจากเมล์ โดย คุณทด ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวก่อนละกันนะครับผมชื่อว่า ''ทด'' ครับบ้านอยู่ปัตตานีครับ เรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อประมาณปีที่แล้วตอนนั้นผมได้เดินทางไปสอบที่จังหวัดสงขลาและได้ให้หลานหาที่พักให้ผม และได้เป็นที่แมนชั่นแห่งนี้ตอนนั้นผมเดินทางไปถึงประมาณตอนบ่าย 3 โมง น่าจะได้แหละครับและได้ไปพบกับเจ้าของแมนชั่นแห่งนี้และเราก็พูดคุยกันและทางเจ้าของได้ให้กุญแจห้องผมมาแต่ผมจำหมายเลขห้องไม่ได้นะครับเพราะว่ามันนานมากแล้วและตอนที่ผมกำลังจะเดินขึ้นไปยังห้องพักทางเจ้าของห้องก็ถามผมขึ้นมาว่า “ทำไมมาพักคนเดียวหละเพื่อนไม่มาด้วยหรือ” ผมก็กลับไปว่าอ๋อพอดีเค้าไม่ว่างกันนะครับ ก็เลยมาคนเดียวหลังจากพูดจบผมก็เดินตรงไปเพื่อขึ้นไปยังห้องพักและก็มาถึงห้องพักห้อง พักที่นี่เงียบมากๆและผมก็ได้ไขประตูเข้าไปผมอยากบรรยายถึงภายในห้องก่อนนะครับ ภายในเป็นห้องกว้างและเตียงในห้องมันเป็นเตียงคู่และปลายเตียงจะมีตู้ใบใหญ่อยู่ 1 ใบ และที่ติดกับประตูจะมีโต๊ะและหน้าห้องน้ำจะเป็นโต๊ะและมีกระจกบานใหญ่ตั้งอยู่และที่ถัดไปจากตู้จะเป็นบานประตูอีกบานหนึ่งแต่บานนี้เค้าปิดตายและมีเทปกาวสีขาวปิดอยู่รอบๆประตู ผมก็ไม่เอะใจอะไรและเมื่อวางของเสร็จก็ลงไปทานข้าวและก็กลับขึ้นมาพอดีผมอยาก สูบบุหรี่จึงเปิดประตูไปยังระเบียงข้างนอกแต่ผมก็แปลกใจเมื่อเห็นผมของผู้หญิงหล่นอยู่ที่พื้นเยอะพอประมาณผมลืมบอกไปว่าห้องนี้เป็นห้องแอร์นะครับและที่ระเบียงจะมีแอร์และข้างใต้จะมีเชือกผูกอยู่ด้วยแต่เมื่อผมมองไปห้องอื่นๆมันไม่มีเชือกและเมื่อสูบบุหรี่เสร็จผมก็เข้ามา สังเกตุเห็นเส้นผมเหมือนกันบนพื้นห้องและแล้วก็หลับเพราะความเพลียในการเดินทางและมาตื่นอีกทีเมื่อได้ยินเสียงอือๆอยู่ข้างๆหูและเมื่อลืมตาขึ้นมาดูผมก็ต้องตกใจเมื่อเห็นใบหน้า ผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ใกล้ๆผมแต่แป๊ปเดียวเท่านั้นใบหน้าก็หายไปผมนอนสั่นอยู่สักพักนึงเพราะ ความกลัวและอีกสักพักนึงกลับมีเสียงเคาะมาจากใต้เตียงคราวนี้ผมเหมือนจะบ้าแล้วเพราะ กลัวจนสุดๆและอีกสักพักเสียงเคาะก็หายไปแต่ผู้หญิงคนเดิมที่เห็นกลับไปนอนอยู่ที่อีกเตียง นึ่งและหันหน้ามาทางผมและคราวนี้เธอคนนั้นยิ้มให้ผมด้วยผมเลยตัดสินใจลุกหนีหนีลงไป นอนข้างๆเตียงแต่เธอก็กลับมาอยู่ใต้เตียงอีกคราวนี้ผมสลบไปเลยและผมมารู้สึกตัวอีกทีตอนประมาณ 8 โมงครึ่งและผมก็รีบเก็บข้าวของเพื่อรีบออกจากห้องให้เร็วที่สุดและไม่ได้ ถามอะไรจากเจ้าของแมนชั่นเลย รูปภาพจาก moddb.com